در جامه طاهر يا در جامه قليل النجاسة در يابد چنان كه در كتاب طهارت مذكور شد دوازدهم تأخير شخصي كه به قضاى نمازهاى گذشته مشغول است نماز حاضره را تا آخر وقت وسيد مرتضى تأخير نماز حاضره را در اين صورت واجب مىداند ومذهب أو اين است كه هر كس را نماز قضا در ذمه باشد واجبست على الفور بجا آورد وأو را جايز نيست كه به هيچ امر مباح يا سنت اشتغال نمايد تا وقتي كه ذمه خود را از همه آن نمازها فارغ سازد اما جمعى كثير از مجتهدين در اين مسألة با سيد مرتضى موافقت نكرده اند فصل در احكام اذان گفتن چون وقت هر يك از نمازهاى پنجگانه داخل شود اذان گفتن سنت مؤكد است خصوصا از براي نمازى كه قرائت آن را بلند بايد خواند وبعضي از مجتهدين اذان را از براي آن واجب مىدانند وبعضي مخصوص آن نمىدانند بلكه اذان را از براي هر يك از نمازهاى پنجگانه واجب مىدانند وبعضي همين از براي نماز صبح ومغرب واجب مىدانند وبس واذان از براي غير نمازهاى پنجگانه سنت نيست بلكه حرام است اما سنت است كه سه نوبت الصلاة گفته شود واذان گفتن از براي نماز يوميه ثواب عظيم است وأحاديث در اين باب از حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله وحضرات أئمة معصومين عليهم السلام بسيار است مثل آنكه در حديث آمده كه هر كس در شهري از شهرهاى اسلام اذان بگويد بهشت بر أو واجب مىشود وبدان كه لازم نيست كه مؤذن بالغ باشد پس اگر طفل مميز اذان بگويد كافيست واذان زن از براي زنان واز براي مردانى كه محرم أو باشند جايز است به شرط آنكه نامحرم آواز أو را نشنود اما اگر زن بسيار پير باشد واز شنيدن آواز أو حظى نباشد جايز است كه مردان نامحرم بشنوند آنچه به اذان متعلق است سى امر است نوزده امر سنت است ونه امر مكروه ودو امر حرام اما نوزده امر سنت أول آنكه اذان را در أول وقت گويد دوم مؤذن در وقت اذان گفتن رو به قبله باشد سيم آنكه اذان را بلند بگويد چهارم آنكه ايستاده بگويد پنجم آنكه در وقت اذان وضو داشته باشد ششم آنكه بر جاى بلند بايستد هفتم آنكه دو انگشت خود در دو گوش كند هشتم آنكه اذان را به تانى بگويد نه به شتاب نهم آنكه در آخر هر فصل سكوت قليل نمايد دهم آنكه اختيار مؤذني كند كه عدالت داشته باشد يازدهم آنكه مؤذن وقت شناس باشد دوازدهم آنكه خوش آواز باشد سيزدهم آنكه حرف نزند در وقت اذان شنيدن چهاردهم دانستن مؤذن مسائل اذان را به طريقي كه فقها وعلما قرار داده اند پانزدهم صلوات فرستادن